Makber'den

Gördüm yüzünü türâb içinde,
Geldim, aradım kitâb içinde.
Bir hâb gelir o, dîdeden dûr,
Gitti diyemem mezara ol nûr.
Bu sıfr nedir hisâb içinde?
Erkam ona inkılâb içinde.
Bir hîçî-yi zî-vücûd, yâhud,
Bir kabrdır ıztırâb içinde.
*
Yârimdi o, yoktu bir rakîbi,
Olmuş idi ruhumun tabîbi.
Şimdiyse elimde yok ilâcım,
Lâkin onadır hep ihtiyâcım.
Urmak neden böyle bir garîbi? .
Gurbetlerinin bu mu akîbi.
Ben bari türâb olaydım evvel,
Mâdâm türâb imiş nasîbi...
*
Yâ Rab, öleyim mi neyleyim ben? .
Ayrı yaşayım mı sevdiğimden? ..
Verdin bana böyle bir musibet,
Ettin beni düşmen-î muhabbet.
Yâ bir kulu sevmiyor musun sen? .
Yâ böyle ölüm değil mi erken? ...
Hiç bulmamak üzre gaaib ettim,
Mecnun gibi ben onu severken.
*
Allah işini gör ey birader,
Etmez mi bu iş beni mükedder...
Lâkin ne mükedder, âh sorma! ..
Kimdir, kim o bî-günâh? Sorma! ..
Olmuştu yetimlik mukadder,
Bilmezdi nedir pederle mâder.
Bil sinnini: yirmi altı var, yok;
Tut, sonra anı mezara gönder...
*
Mir'âtı mıyım celâlinin ben? ...
Yâ aksi miyim cemâlinin ben? ...
Benden bu cihan ne anlar, eyvah...
Me'yûs ederim ukulü billâh...
Bir lâfzı isem mealinin ben,
En çirkiniyim zılâlinin ben.
Cilven olamaz mı tâm bensiz? ...
Noksanı mıyım kemâlinin ben? ...
*
İnşân olamaz zevale kail;
Zîrâ yaşamaz o hâle kail.
Gökte başı, zîri çâh-ı esfel,
Hep kendini aldatır o muğfel.
Gafletle olup muhale kail,
Olmam bakın irtihâle kail.
Kaldım, yaşarım cihanda tenhâ:
Â'mâ gibi bir hayâle kail.
*
Bildir nereye uçar gülüşler?
Feryâdlara olur mu bir yer? ...
Zahir neye böyle ye'stir hep?
Bâtın neden böyle hande-ber-leb?
Ben zâir ü sen defin-i makber,
Gel bir soralım bunu berâber
Çıktın mı huzûr-i Kibriya'ya? ..
Bildin mi nedir o Tıfl-ı Ekber? ..
*
Ma'sûm ki râzdır bükâsı,
Ma'sûm ki handedir likası,
Gehvâresi şâdmân-ı matem,
Bâzîçesi inkılâb-ı âlem;
Ma'sûm ki yoktur intihası,
San, kendisi kendinin Hüdâsı;
Etmişti seni o Halik i nâz
Fikrimde vücûdunun ziyası..
*
Akl olma ile kasîr ü mahdûd
Hâriçte kalan olur mu merdûd? .
..........
..........

 Abdülhak Hamit Tarhan